Κυριακή, 11 Ιανουαρίου 2026

Γιατί δεν μπορώ πλέον  μείνω Σιωπηλή για αυτό τον άνθρωπο – ΤΕΡΑΣ

Γνωρίζω από πρώτο χέρι το τι είναι ικανός να κάνει αυτό το Τέρας που ονομάζεται Φαίδωνας. Άκουσα πολλά και διάφορα, αλλά άκουσα και την ιστορία μιας φίλης μου. Την δική της ιστορία και το τι έζησε στα χέρια αυτού του άνθρωπου.

Δεν θα γράψω το όνομα της, αυτό θα το αποφασίσει η ίδια, αν και τα γεγονοτά τα έχει μοιραστεί με φίλους και η Πάφος όλη ξέρει. Αποφάσισα να μοιραστώ την ιστορία της μετά που είδα τις αναρτήσεις που αφορούν τον ξυλοδαρμό της συζύγου του, και αυτό γνωστό και δεν είναι μόνο μια φορά. Μετά την δημοσίευση των στοιχείων για τον ξυλοδαρμό ελπίζω να βρεί το θάρρος να τον καταγγείλει και να διερευνηθούν επιτέλους και οι άλλες κατηγορίες εναντίων του όπως του Θεόδωρου Αριστοδήμου που τον αποκάλεσε βιαστή.

Δεν αντέχω άλλο το θέατρο ενός ανθρώπου που αποδεδειγμένα κτυπά την γυναίκα του και αποπειράθηκε να βιάσει την φίλη μου.

Η ΨΨ γνωριζόταν με τον Φαίδωνα αφού πήγαινε στο ίδιο σχολείο με την αδερφή της. Πάντα προσπαθούσε να της κολλήσει αλλά ποτέ δεν του έδωσε ούτε σημασία, ούτε δικαίωμα.

Κάποια χρόνια μετά, με αφορμή την αγορά ακινήτου επικοινώνησε μαζί της. Ήταν ακόμα Δημοτικός Σύμβουλος και ήταν ήδη παντρεμένος. Και η φίλη μου είχε προχωρήσει τη ζωή της (δεν θα γράψω αν ήταν παντρεμένη ή όχι για προστασία της ταυτότητας της).

Ακολούθως και με πρόφαση αγορά ακινήτου συναντήθηκαν και της ζήτησε να δεί και το διαμέρισμα του. Ήταν Σάββατο. Με πρόφαση την πώληση του δικού του διαμερίσματος, της ζήτησε να πάει να το δεί. Είπε ΨΕΜΑΤΑ ότι η γυναίκα του ήταν σπίτι, ενώ δεν ήταν.

Της πρόσφερε ποτό, και η ΨΨ αρνήθηκε μεσημεριάτικα. Της έφτιαξε καφέ (φραπέ) και ακολουθώντας την μέθδο που συνηθίζει από τα φοιτητικά του χρόνια όπως ακούω, της έβαλε κάποιο υπνωτικό στον καφέ.

Επειδή η ΨΨ ήπιε πολύ λίγο καφέ, αφού είχε περίεργη γεύση, ευτυχώς δεν την έπιασε το υπνωτικό. Προσπάθησε να την χαιδέψει και όταν η ΨΨ αντέδρασε την έσπρωξε βίαια στον τοίχο, την κτύπησε και της επιτέθηκε για να τη βιάσει. Το υπνωτικό όμως δεν είχε δουλέψει αφού δεν το ήπιε, οπότε η ΨΨ τον κτύπησε και άρχισε να φωνάζει. Την κτύπησε και αυτός αλλά πανικοβλημένος την άφησε να φύγει.

Έφυγε σε κακό χαλί και το ανάφερε σε κάποιο συνεργάτη που συνάντησε αμέσως μετά. Φοβήθηκε να πάει στην Αστυνομία για διάφορους λόγους. Το είπε στην οικογένεια της και κάποιες στενές φίλες.

Η είδηση μετά από χρόνια, έγινε γνωστή και στην Πάφο ξέρουν.

Η αυτοπεποίθησή του είναι σαν κτύπημα στο πρόσωπο για τα θύματα του και όσους ξέρουν τι ΤΕΡΑΣ είναι. Αυτό που είναι πιο αηδιαστικό είναι η απόλυτη πίστη του στην ατιμωρησία του.  Όλοι στην πόλη ξέρουν πώς είναι, ακόμα και από τα φοιτητικά του χρόνια.  Κι όμως κινείται χωρίς φόβο, βέβαιος ότι είτε μέσω επιρροής, είτε μέσω ελέγχου, είτε μέσω σιωπής, τίποτα δεν θα τον αγγίξει.  Πιστεύει ότι τα θύματα δεν θα μιλήσουν.  Μπορεί να είχε δίκιο για πολύ καιρό.

Χρόνια προσπάθησα να πείσω την ΨΨ να πάει στην Αστυνομία. Κάποιες φορές ήταν κοντά.

Γιατί μιλώ τώρα;  Το περιβάλλον έχει αλλάξει. Αλλάξαν και οι νόμοι. Το διαδίκτυο βοηθά να κυκλοφορήσει η αλήθεια.  Οι κατηγορίες κυκλοφορούν εδώ και χρόνια. Τα τελευταία χρόνια άλλαξαν οι συνθήκες για να μιλήσουν και να ακουστούν οι γυναίκες. Και είδα πριν λίγες μέρες την προσπάθεια πολλών ανθρώπων να καταγγελθεί και να ξεσκεπαστεί αυτό το τέρας. Να τιμωρηθεί. Η δημοσιοποίηση των πιστοποιητικών του ξυλοδαρμού της γυναίκας του μακάρι να κινητοποιήσει τα ΜΜΕ και την Αστυνομία.

Και να δώσει κίνητρο στην φίλη μου και τις άλλες να μιλήσουν. Να καταγγείλουν, να βγούν μπροστά.

Θα κουβαλάω πάντα ενοχή που δεν μίλησα νωρίτερα.  Αλλά αυτή η ενοχή δεν είναι τίποτα σε σύγκριση με αυτό που θα ένιωθα αν παρέμενα σιωπηλή και άφηνα αυτόν τον άνθρωπο να συνεχίσει ανεξέλεγκτα. Έχουμε κόρες, έχουμε παιδιά.